2013 Corsica & Sardinië & Sicilië

Ajaccio

Mijn reis begint met een vlucht naar Ajaccio, de hoofdstad van Corsica. Een aangename stad, met imposante boulevards en huizen in pastelkleuren. Napoleon is in deze plaats geboren. Ik ben hier maar één avond, voldoende om de sfeer te proeven.

 

Erbalunga

Met de trein reis ik naar Bastia. Het land is prachtig, heel groen en bergachtig, mooi om de afstand per trein af te leggen. Het is een kleine trein, waarmee voornamelijk toeristen reizen, op de meeste stukken is alleen enkelspoor, met veel bochten. De treinen gaan vaak maar een paar keer per dag. Vanaf Bastia ga ik met de bus naar Erbalunga, een kwartiertje rijden. Erbalunga is een heel rustig, schilderachtig en charmant dorpje. Ik verblijf in het prachtige Hotel Castel Brando, met mooie ruime kamers, twee zwembaden en een verrukkelijk ontbijt.

Bastia

Met de bus weer terug naar Bastia. Het waait er flink, maar deze havenplaats bevalt me goed. Het ligt tussen de bergen, de huizen zijn stijlvol en kleurrijk, er zijn nauwe kronkelende steegjes en gezellige pleinen. 

 

Calvi

Van de oostkust naar de westkust van het eiland, naar Calvi. Een kleinere stad in vergelijking tot Bastia, met een middeleeuwse citadel en een haven. Het is een heerlijke stad om doorheen te dwalen, zowel het deel beneden bij de haven als boven bij de citadel. Veel historische panden, mooie kerken en een wit zandstrand. 

 

Corte

Met de trein naar Corte, in het binnenland. Vergelijkbaar met de eerdere steden, een citadel, middeleeuwse sfeer, kerken, pleinen met terrassen. Ook weer een hele aangename stad. 

 

Bonifacio

Eerst met de trein naar Ajaccio,van daar met de bus naar Bonifacio. Door de vele bochten word ik zelfs een beetje misselijk van de busrit. De stad heeft een grote haven, rotswanden van kalksteen, oude vestingmuren en een imposante bastion die prachtig boven de stad uit torent. De verlichting 's avonds geeft de stad iets magisch. 
Ik vind Corsica echt heel mooi. Het is een heel groen en toegankelijk en vriendelijk eiland, in middeleeuwse sferen, waar je heerlijk kunt dwalen door kronkelende straatjes en gezellige pleinen.

 

Sassari

De volgende dag ga ik met de boot van Corsica naar Sardinië, ik kom aan land bij Santa Teresa Gallura. Daar neem ik de bus naar Sassari (de twee foto's links en rechts onder deze tekst). Deze universiteitsstad staat vol palazzo's, zoals aan het centrale plein Piazza d'Italia. Ik merk dat ik wat moet wennen, dit is een echt grotere stad, ik voel meer afstand. 

Cagliari

Met de trein naar het zuiden, naar Cagliari (foto's hierboven). Het geboekte hotel ligt wat uit het centrum. Er komt een bus in de buurt, vandaar is het nog een lange weg aflopen, langs een militair oefenterrein. Het is een wat aftands hotel, afgebladderde verf, niet functionerende apparaten, geen sfeer. Maar wel direct aan het water. 
Cagliari is de hoofdstad van Sardinië. De stad is een mix van moderne architectuur en de overblijfselen uit de middeleeuwen. Ook hier torent een kasteel boven de stad uit. In het oude havendistrict vind je nauwe straten en oude huizen. Ik zou vanaf hier met toeristentreintjes verder het binnenland in reizen maar goede informatie ontbreekt en in het najaar rijden veel van die treinen niet meer. 
Mede hierdoor valt mijn verblijf op Sardinië wat tegen. De steden die ik heb bezocht missen na Corsica voor mij wat gezelligheid en intimiteit, en ik ervaar de mensen als minder vriendelijk. 

 

Agrigento

Ik neem de boot naar Palermo, op Sicilië, en vanaf daar de trein naar Agrigento. 

De stad is vooral bekend vanwege de Vallei van de Tempels, iets buiten de stad, uit de 6e eeuw voor Chr. Je vindt hier vier goed bewaarde tempels, catacomben, een oude stadsmuur. Een interessante plek en een mooie wandeling vanuit het centrum.

Syracusa

Met de trein naar Syracusa, één van mijn favoriete steden. Het historische centrum bevindt zich op het schiereiland Ortigia, te bereiken door drie bruggen en speelt een rol in de Griekse mythologie. Hier vind je o.a. de kathedraal. Op deze plek werd in de 6e eeuw voor Chr. een tempel gebouwd gewijd aan de godin Athene. In de 7e eeuw na Chr. werd de tempel omgebouwd tot moskee. De huidige barokke kerk stamt uit de 18e eeuw. 

Aan de rand van de stad, op het vasteland, kun je het Archeologisch Park bezoeken. Hier zijn de archeologische vondsten uit verschillende tijdperken te zien, zoals een Romeins en een Grieks theater. Vlak bij dit Park staat de enorme bedevaartskerk Madonna delle Lacrime, een opvallend modern gebouw. Het gipsen Mariabeeld boven het altaar begon op 29 augustus 1953 te huilen en hield dit vol tot 1 september. Diverse sceptici onderzochten de tranen en kwamen tot de conclusie dat dit echte menselijke tranen waren. 

 

Catania

Met de trein maak ik een rondje om de Etna, ook wel de rondrit Circumetnea genaamd. Het is een lokale trein die dorpen en steden aan de voet van de vulkaan met elkaar verbindt. Het duurt zo'n 4 uur, en je ziet het landschap steeds weer veranderen. Wijngaarden, boomgaarden, pistacheplantages, cactussen, citroenbomen, kleine dorpen en zeer vruchtbare lavagrond. Hierdoor zie je de impact van een uitbarsting, hoe ver de lava komt en hoe hele dorpen verslonden worden. Daarna slaap ik een nachtje in Catania, Veel zwervers bij het station, daardoor een niet zo'n beste eerste indruk. Het centrum staat echter vol barokke gebouwen, de grootste en oudste universiteit van Sicilië en een Romeins én Grieks theater. 

 

Pisciotta

Mijn laatste stop is een plek die me op mijn werk werd aangeraden, Pisciotta. Een authentiek charmant dorp onder Napels. Beneden is het treinstation, boven op de berg is het dorpje. Ik slaap er in een geweldig hotel met uitzicht over zee, heerlijk ontbijt en aardige eigenaren. Er is niet heel veel te zien, kleine straatjes, een kerk, lekker eten in een paar restaurantjes en je zou naar beneden kunnen lopen naar het strand. Maar ik vermaak me een groot deel van de dag door op het dorpsplein op een bankje te zitten en te kijken en luisteren naar de oude mensen die daar dagelijks gesprekken voeren. Soms is het gemoedelijk, soms is er onenigheid. Ik versta er niets van maar geniet enorm.
Ik maak er filmpjes van en moet lachen om de lichaamstaal.
Een mooie rustgevende afsluiter van deze rondreis.

 

 


«   »