Den Treek (2)

Aan de rand van mijn stad, vlakbij het vroegere concentratiekamp Kamp Amersfoort, staat De Ladder, 14 meter hoog, gemaakt door kunstenaar Armando. Het staat volgens hem symbool voor het reikhalzen naar iets dat hoger is dan het menselijke. 

Ik ben verdrietig vandaag. Ik krijg de beelden van dit weekend niet van mijn netvlies. Ik snap er helemaal niets van. Is dit mijn land? 

Terwijl de herrie nog nadondert in mijn hoofd zoek ik stilte in Den Treek. Volgens google.maps zou ik via de begraafplaats de route op kunnen lopen. Ik kan me dat niet voorstellen maar wil niet eigenwijs zijn. Ik zoek nog even naar het graf van René Gude.

Ik denk aan zijn levenslessen. Wees mild. Voor de ander, voor jezelf. Maar mildheid is ver te zoeken these days. 
Mijn gevoel klopte. Natuurlijk staat er een hek om de begraafplaats en zit daar aan de achterkant geen deur in naar het natuurgebied.
Dus loop ik zonder René te vinden naar de uitgang en neem ik het pad aan de andere kant van het hek. Mijn doel vandaag is het Treekerpunt. Het lijkt wat ver, maar ik wil er graag heen. De zon schijnt en het is aangenaam rustig. Het voordeel van doordeweeks lopen.

Het Treekerpunt is een heuvelachtig terrein van ongeveer twintig hectare. Het gebied bestaat uit een groot heideveld, bos en een oude zandverstuiving. Ook bevinden zich hier enkele grafheuvels uit de Bronstijd. Ik kan me vaag herinneren dat ik hier vroeger wel eens kwam, toen ik hier net kwam wonen. Het is een prachtig gebied. Ik heb nu te weinig tijd, mijn fiets staat bij de begraafplaats en die sluit om 16u, maar ik ga hier snel terugkomen, om dit heidegebied te herontdekken. 

De terugtocht was zwaar, 4 uur lopen was eigenlijk te lang voor me. Maar de wilskracht wint het van de lichamelijke ongemakken. Bij de begraafplaats staan twee oudere mannen omhoog te kijken. Ze hebben beiden een verrekijker in hun handen. Als ik ze voorbij ga zegt de man dat er een sijsje hoog boven in de boom zit. Ik kijk naar de boom, zoek naar het sijsje maar vind niets. Ik loop door, de laatste kilometer. Gelukkig is ook dit mijn land. 

 


«   »