Groote Keeten


Mijn zus zit een week in een huisje in Groote Keeten, onder Den Helder in Noord-Holland, en ik ga een paar dagen bij haar langs. Zij voedt mij de laatste tijd een beetje op qua vogelkennis. Voor mij was iedere vogel een vogel, ik kon ze niet onderscheiden. Door het vele lopen ben ik ze beter gaan opmerken en mede door haar leer ik ze ook de juiste naam te geven. Deze dagen gaan we samen vogels spotten. 

Ze haalt me op bij station Schagen en we rijden door naar het Vogelkijkscherm Balgzandpolder. Dit scherm staat op een wat ongewone plek, een industrieterrein bij Den Helder. Maar er is veel te zien. Als twee volleerde vogelaars staan we met onze camera's door de gaten in het scherm te turen. Ze fluistert me wat namen toe. Ik probeer ze tevergeefs te onthouden. En scherp vast te leggen. Het is flink geduld hebben en heel veel foto's schieten. Door zo te kijken ga je de schoonheid zien in de meest gewone vogels. Zoals deze twee kokmeeuwen. Het bijzondere van deze meeuwen is dat in de winter hun kop helemaal wit is, en vanaf de lente een chocoladebruine kopkap.

Aalscholver

Scholekster

De kievit. Wat een prachtig dier, zoals deze statig en vol zelfvertrouwen door het gras paradeert. 

Brandgans

Grauwe gans met kleintjes

Eén van mijn meest favoriete vogels van deze dagen: de kluut. Dat prachtige verenkleed, die opgewipte snavel en dat zwarte kontje. 

Meerkoet

Kleine mantelmeeuwen

Ook weer zo'n schoonheid, de visdief, met een zorro-achtige kopkap.

Tureluur

Boven: nijlgans. Onder: witte kwikstaart. Beiden © Noortje.

©Noortje

Bij het vogelkijkscherm staat ook een man van het Landschap Noord-Holland. Hij wordt geïnterviewd over een oude dekschuit die even later als broedponton in de Balgzandpolder wordt gelegd. Dit broedponton biedt een veilige nestelplek voor de visdief en de noordse stern. Ze is zo ingericht en aangepast dat jonge vogels er niet af kunnen vallen. Bovendien krijgen roofdieren als vossen en ratten geen kans om de eieren te roven. Om vogels te verleiden vooral op het ponton hun eieren te leggen, zijn er houten loksterns geplaatst die al ‘druk aan het broeden’ zijn. Deze lokvogels zijn speciaal bedoeld voor de sterns, omdat die graag in kolonies broeden.
We horen hem met een bezoeker praten over twee broedende blauwborstpaartjes, iets verderop. Een vogel die mijn zus heel graag wil zien. We rijden iets verderop naar een vogeluitkijktoren. We staan nog maar net naast de auto als we een prachtig gezang horen vanuit het riet, hieronder een opname van Vroege Vogels, vastgelegd door Peter van Duijn.

We gaan in het gras zitten speuren in het riet. Ik neem de verrekijker, mijn zus mijn camera. Ik wijs haar de weg: de bovenste tak die naar rechts afbuigt en dan links van de bolletjes. En dan maar hopen dat 'ie zich omdraait zodat we die prachtige blauwe borst te zien krijgen.
En niet te hard schreeuwen als je dat door de verrekijker ziet gebeuren. 

De Donkere Duinen, een aangeplant dennenbos ten zuiden van Den Helder. 

Het uitzicht vanaf het appartement in Groote Keeten. Dit dorp behoort tot de gemeente Schagen en is prachtig gelegen bij de duinen. Groote Keeten heette eigenlijk van oorsprong Dubbelduijn, Het dorp is gebouwd op de restanten van het overspoelde eiland 't Oghe. Het plaatsje groeide uit van een buurtschap tot een dorp. In 1610 werd er een soort raadhuis, "bekwame keet" op de Helmdijk gezet. Zo kwam de naam Groote Keeten tot stand en verloor de buurtschap haar oorspronkelijke naam. Verrassend om mijn boek daar in zulk goed gezelschap aan te treffen. Een heerlijke plek om een paar dagen te mogen verblijven.

Naast het appartement loop je natuurgebied het Botgat in. In het gebied lag nog niet lang geleden een schietbaan van Defensie, met gebouwtjes en veel beton. Nu mag het weer natuur worden. 

Kievit

De Schotse Hooglander staat uitgebreid zijn kop en zijn buik te schuren aan de stokken die in de grond zijn geplaatst. 

Na een blik op het strand bij Groote Keeten gaan we op dag 2 naar natuurgebied het Zwanenwater, bij Callandsoog. Een heel divers duingebied van 600 hectare. Hier liggen de twee grootste natuurlijke duinmeren van West-Europa. Vanaf meerdere vogelkijkhutten kijken we uit op bomen vol met aalscholvernesten. Ze blijven dapper hoog in de bomen zitten terwijl de wind de takken heen en weer zwiept.

En dan opeens horen we vanaf de waterkant het geluid van de roerdomp. Het geluid wordt ook wel hoempen genoemd. Roerdompen zijn mysterieuze vogels die moeilijk te zien zijn. De 'paalhouding', het imiteren van een pol riet door stijf rechtop te staan, is beroemd. 

 © Henri Verwijmeren

Wij kregen de roerdomp niet zelf te zien. Maar al geweldig om deze alleen al te horen. Je kunt het geluid beluisteren op deze site van de Vogelbescherming, met leuke informatie over de vogel.  


Hier een prachtig filmpje via Vroege Vogels van de roerdomp in actie, gemaakt door Martijn Struijff in de duinen van Castricum. 

Kleine plevier

De laatste dag alweer. We gaan naar het Nollenland van Abbestede, bij Callantsoog. Nollen zijn oude duinen. De oude aardappelakker is omgetoverd tot een vogelgebied. Ik neem afscheid van de kluut, voor nu. 

Nog een laatste rondje door het Botgat. 

Via 't Zand rijden we naar station Alkmaar. Het is nog te vroeg voor volle tulpenvelden maar de hyacinten bloeien al volop. 


«   »