Fotomuseum Den Haag - Michael Wolf

 

Een fascinerende tentoonstelling van Michael Wolf in het Fotomuseum in Den Haag. Zijn thema's zijn privacy en voyeurisme, en dat is duidelijk terug te zien in al zijn onderwerpen.

Tokyo Compression
Een persoon achter een beslagen ruit wendt het hoofd af en sluit de ogen in een poging de lens van de fotograaf te ontwijken.
De metroreiziger staat klem tussen de andere forenzen en kan geen kant op wanneer fotograaf Michael Wolf aan de andere zijde van het raam zijn camera op hem richt. Gedurende de jaren 2010 - 2013 keert Wolf telkens terug naar hetzelfde perron in Tokyo. Hij wacht daar als een jager op zijn prooi.

Transparent City Details
Wolf inspecteerde elke centimeter van zijn foto’s van architectuur in Chigago, op zoek naar merkwaardige menselijke activiteit. Hij brengt individuen in beeld die zich op grote hoogte onbespied wanen. Hij blaast details op tot we in grove pixels bijvoorbeeld een zakenman herkennen die op kantoor een golfballetje slaat of iemand die vol vertwijfeling zijn gezicht in zijn handen laat zakken.

Architecture of Density
Sinds 1994 woont en werkt Michael Wolf in Hong Kong. Deze stad, met meer dan zeven miljoen inwoners, is zijn inspiratiebron geworden. In deze serie worden foto’s van de volgebouwde stad zo aangesneden dat hemel en horizon ontbreken en het beeld bijna abstract wordt.

100x100
Portretten van honderd bewoners van een wooncomplex die ieder op een krappe negen vierkante meter wonen.

Ik snap zijn fascinatie. Met diezelfde interesse kijk ik naar de gebouwen op de Zuidas. Wat speelt zich af achter ieder raam, aan ieder bureau? Op iedere afdeling een eigen sfeer, achter ieder gezicht een ander leven met eigen angsten, problemen, verlangens.
Een dorpsplein 2.0.
Jaren geleden overnachtte ik in Auckland in een appartement op de 13e verdieping. Om mij heen andere appartementen en kantoorpanden. Zo keek ik iedere avond naar de huiselijke taferelen van de 2 mannen tegenover mij en las ik met een telelens 'Be nice'
op een post-it geplakt aan een computer in het kantoor rechts van mij. Ik zou hier uren, dagen naar kunnen kijken.
In ieder mens schuilt een voyeur, in mij een hele grote.

 


«   »